|
Ten punkt widzenia zmienił się w XIX w., kiedy z powodzeniem dokonano syntezy bardzo złożonych związków organicznych. Przekonano się, że do materii ożywionej i nieożywionej odnoszą się te same prawa. Terminu „chemia organiczna" używa się obecnie w stosunku do związków zawierających węgiel i wodór niezależnie od tego, czy pochodzą one, czy nie z organizmów żywych. Ten więc, kto podejmuje próbę wytworzenia benzyny syntetycznej, zajmuje się chemią organiczną, mimo że materiały wyjściowe, jakich używa do tej syntezy, nie pochodzą z żywych organizmów. Chemia organiczna jest oparta na niezwykłych własnościach węgla, który ma cztery elektrony na zewnętrznej orbicie. Elektrony te mogą wiązać węgiel z innymi atomami za pomocą wiązania kowalencyjnego. Ważność i niezwykłość atomów węgla polega na tym, że tworzą one wiązania ze sobą i w ten sposób mogą powstawać długie łańcuchy.
|
